Triestrijke urnen versus Yurnals


Eigenlijk is het best gek.


Je nabestaanden cremeren jou. En pas daarna gaan ze nadenken over een gepaste urn om je in te stoppen. Hoe weten ze nou waar jij in wilt zitten? Is het niet veel logischer om een urn bij leven te kopen? Zeker voor mensen die de touwtjes graag in handen hebben. Kies je eigen urn. Jij moet er tenslotte in. Dus waarom kies je dan niet de mooiste urn die je vinden kunt.



Waar vind je veel urnen...


Urnen zijn er genoeg. Kijk maar op de eerste de beste urnensite. Uit de fabriek, dertien in een dozijn en de een nog saaier dan de ander. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf behoorlijk triest wordt als ik op een random urnensite rondkijk.

Als ik ergens verdrietig van wordt is het wel van het enorme aanbod triestrijke urnen. Ik begrijp het dan ook wel als ik hoor dat de urn met schoonmoeder in de kelder is gezet of vader in de linnenkast. En dat is jammer.



En daarom zijn er Yurnals


Een urn moet niet triestrijk, maar troostrijk. Dat is voor mij de motivatie geweest om Troostrijke Kunst te maken. Yurnals: Troostrijke kunst, ook te gebruiken als urn.