• nathalie

Wordt het niet tijd je vader de urn te geven die hij verdient?

Staat jou vader ook achterin de linnenkast? met troep ervoor geschoven? Om er maar niet aan te hoeven denken dat je eigenlijk nog op zoek wilde gaan naar een mooie urn? Echt op zoek.

Je oppervlakkige zoektocht op de algemene urnenwebsites heeft je alleen nog maar verdrietiger gemaakt. Wat een lelijke dingen zijn dat. Daar wil je je vader toch niet instoppen? Dat zou hij zelf ook niet willen. Er spreekt geen enkele vorm van emotie uit, fabriekswerk, éénpotnat, bah.


En toch wringt er iets. Je vader was een geweldige man. Natuurlijk met zijn eigen onhebbelijkheden, maar wat een fijne jeugd heb je gehad. Wat heeft hij je later gesteund, toen je het huis uit ging, verhuizen, verbouwen, wat was hij aandoenlijk op je bruiloft, en hoe lief was hij voor je kinderen. Op opa konden ze altijd rekenen. En jij ook. Hoe vaak heeft hij niet even je tuin bijgewerkt als jij het daar te druk voor had. Ach, die lieve vader. Wat mis je hem.


En nu staat hij daar in die linnenkast. Weggestopt achter allerlei troep. Al twee jaar! Dat verdient hij niet.

Hij verdient het om gezien te worden. Zijn aanwezigheid in je leven was zo waardevol, dat verdient een mooie plek.

Niet in die lelijke metalen bus. Niet in zo'n lelijke emotieloze fabrieksurn. Maar in een kunstwerk. Een urn waar de emotie van de maker in zit. Een troostrijk kunstwerk. Een kunstwerk dat je doet denken aan die mooie momenten. Een handgemaakt.


Wordt het niet tijd om je vader de urn te geven die hij verdient?



7 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven